Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

Άνοιξη- Κλιμτ

Καλωσορίσαμε την άνοιξη με μια όμορφη ζωγραφιά από τα χεράκια όλων των παιδιών




Έπειτα ζητήσαμε από τα παιδιά πληροφορίες για τα λουλούδια, τις οποίες καταγράψαμε στο χαρτί.

Φτιάξαμε έναν πίνακα αναφοράς με λουλούδια και ζητήσαμε από τα παιδιά να αντιστοιχίσουν τις λέξεις με τις εικόνες.





Έπειτα κόψαμε κύκλους με τα γράμματα της άνοιξης, τα κολλήσαμε στη σειρά και φτιάξαμε λουλούδια.


 
Αργότερα προσεγγίσαμε τον πίνακα του Κλιμτ "Η μηλιά"
 
- Τι μας αρέσει στον πίνακα που βλέπουμε  και γιατί;
- Γιατί στο μπροστινό μέρος του πίνακα υπάρχουν πολλά λουλούδια;
- Ποια εποχή του χρόνου απεικονίζει ο ζωγράφος;
-Τι χρώμα έχουν τα λουλούδια και ποιο είναι το χρώμα που επικρατεί;
-Στο πίσω μέρος του πίνακα είναι ζωγραφισμένο ένα δέντρο . Ποιο δέντρο είναι;
-Τα κίτρινα λουλούδια πως ονομάζονται;
-Ποια ζωάκια μπορεί να ζουν στο μέρος αυτό; κλπ.

Με αφορμή τον παραπάνω πίνακα επεξεργαστήκαμε το παραμύθι του Εμμανουήλ Ροΐδη "Η Μηλιά".
Συγκεκριμένα έγινε μία δραματοποιημένη αφήγηση του παραμυθιού.
"Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μηλιά, αυτή που βλέπετε εδώ. Μια μηλιά με κατακόκκινα μήλα.
Εγώ είμαι η Μηλιά και ήρθα να σας πω την ιστορία μου. Πριν πολλά χρόνια ήταν ένας γέρος και μια γριά.
Ήταν πολύ φτωχοί και για να ζήσουν ο γέρος έκοβε ξύλα και η γριά έπλεκε κάλτσες και τις πουλούσε.
Μια μέρα που είχαν πάει στο δάσος, άκουσαν το κλάμα ενός μωρού, το δικό μου δηλαδή. Έψαξαν παντού μέχρι που το βρήκαν σκεπασμένο με τα λουλούδια της άνοιξης κάτω από τη συγκεκριμένη μηλιά.

  Με πήραν στην αγκαλιά τους και μου έδωσαν  το όνομα Μηλιά.

Καθώς μεγάλωνα, βοηθούσα τους γονείς μου σε όλες τις δουλειές. Μάζευα και λουλούδια και τα πούλαγα στους περαστικούς.


Τάιζα καθημερινά τα πουλάκια με ψίχουλα από το φαγητό μου.

 Κάποια μέρα άκουσα τους γονείς μου να συζητάνε ότι δεν έχουν άλλα χρήματα και δε μπορούσαν να με μεγαλώσουν άλλο.
Έτσι αποφάσισα να φύγω. Μάζεψα τα πράγματα μου και πήγα στο δάσος, κουράστηκα όμως και κάθισα κάτω από τη μηλιά. Ξαφνικά άκουσα μια τουφεκιά και το γάβγισμα του ενός σκύλου.
 Ήταν ένας κυνηγός που ήθελε να σκοτώσει τα πουλιά του δέντρου.

Τα πουλιά ήρθαν τρομαγμένα και εγώ τα έκρυψα.
Ξεγέλασα το κυνηγό δίνοντάς του ψεύτικες πληροφορίες. Τα πουλάκια για να με ευχαριστήσουν μου έδωσαν μπόλικο φαγητό.
Ένα από αυτά τα πουλάκια με συμβούλεψε να πάω στο παλάτι του βασιλιά, που ήταν πολύ στεναχωρημένος, τίποτα δεν τον ευχαριστούσε. Εκείνη την ημέρα έκανε διαγωνισμό, όποιος διασκέδαζε το βασιλιά θα έπαιρνε το μισό βασίλειο.
-Μας πως να πάω; τους είπα. Μ΄αυτά τα ρούχα; Τα πουλιά όμως μου είχαν φτιάξει ένα ολόλευκο φόρεμα, μου έφεραν ένα όμορφο καπέλο και ένα κολιέ από δροσοσταλίδες.
Μόλις έφτασα στο παλάτι είδα το βασιλιά να κάθεται λυπημένος στο θρόνο του.
 
Οι διαγωνιζόμενοι ήταν πολλοί, κλόουν, ταχυδακτυλουργοί, ζογκλέρ, ακροβάτες, αλλά μάταια. Τίποτα δεν τον ευχαριστούσε.



Όταν ήρθε η σειρά μου άνοιξα και τα είκοσι παράθυρα του παλατιού (όπως με είχαν συμβουλέψει τα πουλάκια) και μέσα ξεχύθηκαν ένα σωρό πουλιά, που άρχισαν να κελαηδούν τόσο όμορφα, που ο βασιλιάς ευχαριστήθηκε πολύ.
Η γιορτή έκλεισε με μία βροχή λουλουδιών, που έριχναν τα χελιδόνια. Ο βασιλιάς με ζήτησε σε γάμο και ζήσαμε ευτυχισμένοι. Κι όλα αυτά κάποτε γιατί υπήρχε μια μηλιά".


Έπειτα τα παιδιά ζωγράφισαν αυτό που τους άρεσε από τη δραματοποίηση του παραμυθιού.
 













 

1 σχόλιο: